Hamd ol Hüdâ’ya kim kıldı beni bî-çâre kul,
Aczimi bildirdi, verdi bana derd-i ezel.
Ol derd ki dermânı yine kendüdür ancak,
Bî-derd olan bilmez neymiş sırât-ı emel.
Bir katre iken eyledi deryâ-yı talebde,
Bir zerre iken aldı beni nûruna mahal.
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta