Annında boncuk boncuk ter birikmiş
Gözlerinin altı morarmış,yüzü mum gibi sararmış
Yemli attı,semli kattı belli değil
Kesik kesik ösgürir,boğulir
Yürümeye yok mecali,ayakta sallanir
Yüzüme bakdi,koluma girip sürükledi
Hadi gidelim dedi…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta