sırtımda yüklü sevdan..
bir küfe dolusu umutla yürüyorum gölgende..
ardında olduğumdan haberdarsın..
dönüp bir bakar mısın? ..
mecburum peşinden gelmeye..
taşıdığım yük senin..
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta