Dokuzyüz kırk sekiz yılında doğdu
Aydın duruşuyla yobazı yordu
Bilimsel davrandı, her zaman sordu
Bir bilim insanı, O, Haluk Gerger
İnsan eğitmekti bütün çabası
Bazen tatsız, tuzsuz idi çorbası
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta