Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Gerçekleri yazan usta bir kalemin sesinden doğru tesbitler katılmamak
Mümkün mü dünyanın bozuk düzeni hiç mi yoksula garibe hak tanımaz
Her şey oyun her şey hile hiç bir kimseye güvenmiyorum herkes çıkarı
İçin kimin arabası gıcırdarsa hemen ondan yana geçi veriyor işte dünya
İşte insanların halleri tebrik ederim saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta