Sığlara sığınmış aç, susuz, sefil
Kimi, kimsesi yok, perişan halkım!
Saf kuzu, idâre edenler gâfil
Kimi, kimsesi yok, perişan halkım!
Beyinlere demir atmış tembellik
Ne yolu var, ne su, ne elektrik
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Duyun bu çığlığı, ağalar, beyler
Sorun; açlar ne yer, ne içer, neyler?
Söylesem dokunur denecek şeyler
Kimi kimsesi yok, perişan halkım!
Sevgili şair doğru söyleyeni dokuz köyden kovarlar.Dikkat edin sizide kovmasınlar
Sizde dğruları söylemişsiniz.
Keşke dyması gereken duysa,görmesi gereken görse..Güzel bir anlatım elinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta