Sığlara sığınmış aç, susuz, sefil
Kimi, kimsesi yok, perişan halkım!
Saf kuzu, idâre edenler gâfil
Kimi, kimsesi yok, perişan halkım!
Beyinlere demir atmış tembellik
Ne yolu var, ne su, ne elektrik
Şimdi en açık renginde gözlerin
Şimdi benimlesin tüm kaygılardan uzak
Anlatılmaz bir şey var aramızda hazin
Şiir gibi bir şey seninle yaşamak
Bulutsuz bir gökyüzüdür güzelliğin
Devamını Oku
Şimdi benimlesin tüm kaygılardan uzak
Anlatılmaz bir şey var aramızda hazin
Şiir gibi bir şey seninle yaşamak
Bulutsuz bir gökyüzüdür güzelliğin




Duyun bu çığlığı, ağalar, beyler
Sorun; açlar ne yer, ne içer, neyler?
Söylesem dokunur denecek şeyler
Kimi kimsesi yok, perişan halkım!
Sevgili şair doğru söyleyeni dokuz köyden kovarlar.Dikkat edin sizide kovmasınlar
Sizde dğruları söylemişsiniz.
Keşke dyması gereken duysa,görmesi gereken görse..Güzel bir anlatım elinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta