HALKÇI EFE
Bir Osmanlı bir müstevli ile vuruşur efe
Ekmeğini fukaralar ile bölüşür efe
Terlemeden kazananı zor solutur efe
Kurumuş yurda çeşmeyle su akıtır efe
Mamur değil niye harap, bitap dünya?
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta