Halkalanan sulara, eğilen yeşil dallar,
Çifte kumrular gibi, bir sırrı mı fısıldar.
O yumuşak ellerinle, topladığın çiçekler,
Bu karanlık sularda, belki yıkanmak ister.
İşte sabah oluyor, gök kalbine elerken,
Bir ışık ayrıldı,yıldızlar küme’sinden.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta