Halkalanan sulara, eğilen yeşil dallar,
Çifte kumrular gibi, bir sırrı mı fısıldar.
O yumuşak ellerinle, topladığın çiçekler,
Bu karanlık sularda, belki yıkanmak ister.
İşte sabah oluyor, gök kalbine elerken,
Bir ışık ayrıldı,yıldızlar küme’sinden.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
