Zalim zalimlikten üşenmez oldu
Kimse ateş gömlek kuşanmaz oldu
Bu eller bu yerler yaşanmaz oldu
Çitleri, setleri yıkın gidelim
Umre yapmalıyız her şeyden önce
Ben yolumu çizdim kararlıyım bu defa
Diz çöküp yalvarsan da dönmeyeceğim
Şu üç günlük dünyada süremedim sefa
Bundan sonra adını anmayacağım
Yana yana kor oldum küle döndüm
Giden sevgiliye birkaç sözüm var
Pişirilmiş aşta ette tuzum var
Nolur aramızda olmasın duvar
Ağlayıp kendini kasmasın yeter
Bu kördür diğeri topal demiyor
Sevmemek için kusur aramıyor
Ne boyuna bakıyor ne de başa
Ne saçına bakıyor ne de yaşa
Gönül seni arıyor
Gördüğüne soruyor
Sensiz hayal kurmuyor
Yalnız yaşayan gönlüm
Gönül seni anıyor
Bir gülüşüne bir de bakışına
Başladı gönlümdeki fırtına
Gelmez oldu geceleri uykum
Günden güne arttı sana olan tutkum
Yüreği olanı yakar kavurur
Ağına düşeni harman savurur
Er meydanı değil yiğit devirir
Yolcuyu yolundan eyler gözlerin
Tam unuttuğumu sandığım bir sırada
Senli duygularım depreşti ayağa kalktı
Ansızın beklemediğim bir anda...
Gizemli gözlerinin büyüsüne kapılıp
Senli hayallerin istilasına uğradım
Bu gece gözlerinden baskın yedim yar
Sevmiyorsan geri çekil, yaklaşma
Hatırını sor, lâkin tokalaşma
Yüreğinden, el verdiğinı sanar
Yatağa girdiğinde, seni anar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!