Ne ekmek ne aş var hep ah var hep ahlar
Yoksulluk diz boyu bitmiyor sorunlar
Köhnemiş sistemde işçi- köylü hep aç
Zulüm var baskı var tüm halklar perişan
Çöplüklerden ekmek toplayan bacılar
Pazarda, sokakta su satan çocuklar
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta