HALK, DİL VE KÜLTÜR
Halk, sanatçı, toprak ve bulut.
Biraz da yağmur kat gerisini unut.
Bir şehrin sahipleri bu beş gerçektir.
Gerisini ateşe ver kupkuru tezektir.
Dilin kelimeleri dağda yaşar git gör.
Kelimelerdeki manaları köylüye sor.
Bir dilin sahibi kırda büyüyen çocuktur.
Dil dediğin şehirde melez kardeşli oğuldur.
Kültür, ağaçın dibindeki mantardan başlar
Saraya uzanan yolda dağ aşar, çok yamaçlar
Bir kültürün sahibi bu yoldan geçenlerdir
Kültür dediğin bir kazanda pişenlerdir.
Şiir:ÖNER ÇAĞLAR
27.11.2021 Saat:15:35
Kayıt Tarihi : 19.1.2026 19:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!