Haram, helâl karışmış, sabır azık aş olmuş.
Değerler unutulmuş, mazi gözde yaş olmuş.
Edeb, hayâ kalmamış, mahremiyet faş olmuş.
Ne merhamet ne vicdan, kalpler katı taş olmuş.
Saygı, sevgi kalmamış, ayaklar da baş olmuş.
Varsa yoksa bir cüzdan, insanlar bir hoş olmuş.
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




Maalesef hal ve keyfiyetler bu minval üzere Nureddin bey kardeşim. Bu vahim vaziyetten kurtulmak için yeniden Kur'an ahlakıyla ahlaklanmak iktiza eder ama ekseriyet o Kur'an'ı kendisine ana yasa yapacağına ölülere bağışlıyor.
Allah sonumuzu hayırlara tebdil etsin amin!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta