bir an için dilendiğim yaşam pınarında
tüm çocuksuluğum dokunuyor
önce ürkek,
sonra
sonu gelmiyor ki avucuma
can bulacak bir zerre ile
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




nefsin âlim hâli sırıtıyor
akıl hâli atakta
her halimi sorsan...
yok vaz geçtim
sorma.
saygılar yüreğinize...
tema ve anlatım çok güzeldi...
kutlarım...
başlamadan bitenlere alışık olmasakta alıştırılıyoruz galiba:)
ne yazık ki!
saygılar
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta