mahzunluğumun farkına bir akşam varırdı
yalnız başıma masaya oturup
bardağı doldururken hafiften gülümsesem de
ikinci kadehten sonra neşeli şeyler de söylesem
el sallasam da gece kuşuna
yok yok anlardı
bilirdi mahzunluğumu akşam
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta