Düştüm ruhumdaki tüm şarapnellerden.
Dünki kurduğum düşlerden, az ötemdeki kendimden.
Kuvvetten düştüm de seni düşürmedim kalbimden.
Tanrım geliyor aklıma tüm taşkınlıklarım
Şimdiki taze buhrânlarım,
Karın boşluğumda birikmiş kâhırlarım,
Kâh gülüp kâh ağlayışlarım,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta