Halim Perişan Şiiri - Sadık Kocabaş

Görmedim kimseden bir nebze vefa
Cefayı ben çektim, el sürdü sefa
Kırıldı kanadım, kaçıncı defa?
Uçurum ağzında bir darda kaldım

Aklım ile gönlüm cenge tutuştu
İçimdeki dertler arşda buluştu
Hasretin kervanı yollar karıştı
Bilinmez illerde bir turda kaldım

Dünya dedikleri koca bir yalan
Elimde kalmadı bir doğru kalan
Ömrümü eyledi dertler hep talan
Karanlık gecede bir ferde kaldım

Sabır taşı çatladı orta yerinden
Bir yara açıldı en ta derinden
Kurtulmak imkansız dert bahrinden
Boğulan bir garip bir serde kaldım

Düş ile aramda duvarlar örülü
Talihim ezelden sanki mühürlü
Gelip geçer keder, türlü mü türlü
Sılası olmayan gurbette kaldım

Dost bildiğim attı en ağır taşı
Dinmedi gözümün kanlıca yaşı
Zehir ettiler o ekmeği, aşı
Kaderin önünde bir perde kaldım

Yükledim sırtıma bunca kederi
Böyleymiş alnımın kara yazısı
Dindirmez kimseler bendeki sızı
Kalemsiz Şair der, bu derde kaldım