Gördüklerim, duyduklarım, yaşadıklarım; elîm,
Döner başım, titrer bacaklarım, kırılır belim,
Amelsiz inancım, olanında da hiç ihlas yok;
Ara ara sarsıntılarla söktüler temelim...
Bunca zulmün içinde, benim de var mıdır yerim?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta