Sular çekilirken o yorgun cama,
Bir gümüş alevdir dökülen zaman.
Susar cümle sesler, döner akşama,
Kaybolur hakikat, uyanır yalan.
Göklerden yavaşça indi perdeler,
Bilmem o aydınlık yüzler nerdeler?
Sular kararınca sustu kıyılar,
İçimde uyandı eski korkular.
Korkudan değil bu titreyen sesim,
Elimde zamanın buruşuk kenarı,
Bir banka oturttum adını;
Gelir diye değil,
Gelmezliğini öğrenene kadar beklemek için.
Akşamlar ağırlaşıyor,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!