Halil Manuş Şiirleri - Şair Halil Manuş

SUS DİYORLAR

Bildiklerin sende kalsın
Konuşma ha! Sus diyorlar
Bir çift kelam etme sakın
Konuşma ha! Sus diyorlar

SÜSLEN BAKALIM

Sanki Hak örgüsü duvar
Dağlara yaslan bakalım
Avazın çıktığı kadar
Haykırıp seslen bakalım

SÜSLÜMAN

Tarifi imkânsız vaka
Müslüman mı, “süslüman” mı?
Onda çalım onda caka
Müslüman mı, “süslüman” mı?

SUSTUĞUMDAN ANLA BENİ

Sana nasıl tutulmuşum?
Sustuğumdan anla beni
Taşacağım bak dolmuşum
Sustuğumdan anla beni

Söz var ki, olmaz deneni oldurur
Söz var ki, boş gönülleri doldurur
Söz var ki, gül yanakları soldurur
Bayrağa kan olup damlamalı söz
İsimsiz erleri nam’ lamalı söz

SÖZ VERMİŞİM

Milliyetim Türk, dinim İslam benim
Her kim Müslüman öp öz kardeşimdir.
Gerçek şu; yaratılınca bu tenim
“Galu bela” deyip söz vermişimdir.

SÖZ ETME SEN

Mefkûreden töreden
Aman ha söz etme sen
Zamanlamadan süreden
Aman ha söz etme sen

SÖYLE KÖKSAL NEDEN BÖYLE

Söyle Köksal neden böyle
Dost bildiğin düşman çıkar?
Tane tane dökül şöyle
Kim kimi yer, kimler bakar?

SON PİŞMANLIK FAYDA VERMEZ

Kararını düşünüp ver
Son pişmanlık fayda vermez
Herkes sonra sana güler
Son pişmanlık fayda vermez

SORMA BENİ

Bundan sonra selam verip
Ne haldeyim sorma beni
Geçen geçmiş… Eşeleyip,
İncitip de kırma beni