An gelir, kalkan bir bayrak
An gelir, kalkan bir parmak
An gelir, düşen bir yaprak
An gelir, bir ağızdan bir sözcük
An gelir, bir kalem bir harf
An gelir, bir fırça bir renk
Siyahı beyazıyla
dilleri var çocukların
Analarının dilinde gönlünce
öz türküleri, şarkıları var
Bırak herkes kendi türküsünü söylesin
Ne kimse kimseyi ne ezgisini dilini ezsin
An gelir, kalkan bir bayrak
An gelir, kalkan bir parmak
An gelir, düşen bir yaprak
An gelir, bir ağızdan bir sözcük
An gelir, bir kalem bir harf
An gelir, bir fırça bir renk
Güneşin soğukla insanı paylaşamadığı günlerde
Bir köye düştüm kızıl bir yaprak gibi.
Çoğunluk babaanneler, anneanneler, dedeler
Dününe bugününe yarınına bekçiler.
Köylüler anamalcı düzende
Birer dişli İstanbul, Almanya gurbette.
Sevmiyorum karıncayı, arıyı
Ne hikayelerini ne hikayecilerini
Tanıklık ederim aleyhlerine
Haksız bir nam yüklemişler ikisine de
Eti, şekeri, balı bulsunlar da görün
Hazırcı, asalak, tembelleri
Bizans denince oyunuyla gelir aklıma
Düzen, dalavere, hile, entrika
Puştluğun namertliğin bini bir para
İstanbul çağrışıyor bir çoklarında
Ne de olsa başkentiymiş Bizansın
Bizans denince oyunuyla gelir aklıma
Düzen, dalavere, hile, entrika
Puştluğun namertliğin bini bir para
İstanbul çağrışıyor bir çoklarında
Ne de olsa başkentiymiş Bizansın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!