Halil Doğan, sessizce bakar,
Dünyanın derdi yüreğini yakar.
Bir fani alem, geçer gider zaman,
Kalbinde hüzün, bir sessiz fırtına.
Dağlar dert dinler, rüzgarlar ağlar,
Halil’in gözleri, içten çağlar.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta