Biz hep uç noktalarında yaşadık hayatı sevgili
Hep fırtınalı yıldızsız gecelerde açıldık
Yapboz dünyanın karanlık sularına
Saksıda suladığımız fesleğenlerimiz olmadı
Hep uçurum çiçeklerine kondu yalancı baharlarımız
Rutubet kokan delikanlılığımız
Sevda sokaklarının ihtiras çeteleriyle vuruştu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta