Halil İbrahim AYDIN, Akademisyen, Yazar-Şair.
İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi İktisat Bölümü'nden mezun oldu. Bir süre bankacı, proje uzmanı, danışman ve üst düzey yönetici olarak görev yaptıktan sonra akademik dünyada yerini alan Aydın, aynı alanda yüksek lisansını tamamlayıp, akabinde Doktor ve Yardımcı Doçent Doktor ünvanlarını aldı.
Alanı ile ilgili çok sayıda makale, bildiri, proje, bölüm yazarlığı ve editörlüğünü üstlendiği kitapları ile telif eserleri bulunmaktadır.
Ekonomi dışında edebiyat alanında da hem akademik hem de güncel yazı hayatına devam eden yazarın bu alanda yayınlanmış 2 kitabı olup, çeşitli dergilerde yayınlanmış yazıları bulunmaktadır. Ayrıca Orhan Veli Kanık ve “Birinci Yeni” olarak adlandırılan “Garip Akımı” üzerine uluslararası yayınları bulunmaktadır.
Yazmış olduğu deneme ve şiirlerinden bazılarını bir araya getirerek "Aydın'ca Duvar Yazıları" isimli blog sayfasını oluşturmuş bulunmaktadır.
Daha ayrıntılı bilgi için
http://halilibrahimaydin.blogspot.com.tr/
Eserleri
Şiir Kitapları;
- Sensizliğe Alıştım Sanma, 2010
- Mektup, 2015
Alanı ile ilgili eserlerinden bazıları;
- Bölgesel Kalkınma Üzerine Yazılar, Savaş Yayınevi, Ankara.
- Kalkınma Üzerine Ekonomi-Politik Yazılar, Orion Yayınevi, Ankara.
- İktisadi Krizler ve Türkiye Ekonomisi, Orion Yayınevi, Ankara.
- Para-Banka ve Finans, Orion Yayınevi, Ankara.
- Sosyal Sermaye ve Kalkınma, Efil Yayınevi, Ankara.
Alanı ile ilgili Uluslararası eserlerinden bazıları;
- Economic Development: Global and Regional Studies, Ijopec Publishing House, London, UK.
- Economic Development in the Context of Social and Political Interactions, Ijopec Publishing House, London, UK.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!