Halil Esendağ Şiiri - Ali Urgan

Beş Haziran günü, alaca şafak,
Kin kustu kahpeler kara zindanda.
O yağlı ilmiği taktı da nifâk,
Hakk’a yürüdü can Halil Esendağ.

Yağmurların hafif çiselediği,
Şeytanların bile af dilediği,
Kahpelerin gönül, meşk eğlediği
Unutulmuş erdir Halil Esendağ.

Beklerken hakk için o kutlu fecri,
Kımız gibi içti urgandan ecri.
Yürürken o Hakk'a hep dilediği,
Gönüldeki yerdir Halil Esendağ.

Kim bilmem, derse bu eri utansın.
Ey kahpe dünya bil, sen de yalansın.
Doğruyu yok eden talan utansın,
Gözlerdeki ferdir Halil Esendağ.

Ağlıyor gözlerim, yıkıldı bir dağ.
Düşman kahpe olmuş hâlâ ardında.
Ülkücüler onu her andığında,
Dillerdeki sırdır Halil Esendağ.

Sen ki verdiğinde o son soluğu,
Unutamam seni Ülkü çocuğu.
Bilirim dün gibi son yolculuğu,
Yüreklerde hınçtır Halil Esendağ.

O mektubundaki kısacık yasın
Hakk’a rıza idi güzel ihlâsın.
Göklerde nur olup yağdı o nâşın,
Doruklarda devdir Halil Esendağ.

Ruhun şâd, mekânın cennetler olsun,
Geçmişten yeminli bana bir yolsun.
Bu dâvâ için sen, ne ilk ne sonsun,
Bayraklaşmış eldir Halil Esendağ.