Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Halil Dülgar; rıza-yı İlâhî umutlu bir şiir işçisi, bin bir esmayı okumaya talip bir tefekkür yolcusu, ağzındaki bir damla su ile Nemrud’un ateşini söndürme yolundaki karınca misali bir kalem ehli, fani dünyada baki sohbet müşterisi, bir damla su bir avuç toprak, dünya misafiri bir insan işte…
