Halil Çimen Şiirleri - Şair Halil Çimen

Kimi seni artist eder bilemen
Kimi seni şeytan eder gülemen
Gitme bataklığa geri gelemen
Cehaletin meclisinden uzak dur
Güzel kızım bütün yollar tuzaktır

Gönül bir kabedir yıkma sen onu
Tamiri zor olur elin vurmasın
Sözüne sahip ol özünü tanı
Yürekte kor olur dilin vurmasın

Nefsini öldürde hakka ol yakın

İnsan olmak için emek gerekir,
Başı boş gezene insan denilmez.
Önce sen kendini bilmek gerekir,
İnsanı üzene insan denilmez.

Gururu kibiri kaldırmak gerek,

Mayan insanlıktan yoğurulduysa
Hayvana karışıp koklaşamazsın
Düzgün ağaç iyi meyve istersen
Cahil toprağında kökleşemezsin

Cahilin son sözü olacak gıybet

Hakkın yarattığı cana kıyanın
Ölüsüne ah edersem namerdim
Bir tek insanlığa iki diyenin
Ölüsüne ah edersem namerdim

Senelerdir görmediler önünü

Çekinmeden nasıl girdin koynuma
Deli miydin sarhoş muydun o gün sen
Kement kement sarılırken boynuma
Deli miydin sarhoş muydun o gün sen

Ter kokundan almış idim ferimi

Kuzgun dolaşıyor insan leşinde
Kan kokuyor orta doğu dostlarım
Bizimkiler ak karanın peşinde
Kan kokuyor orta doğu dostları

Şimdi Somali'ye vurdu meraklı

Gönül sarayımı sen sıra sıra
Yıkarak gittin de dert oldu bana
Diri diri koyup beni mezara
Bakarak gittin de dert oldu bana

Ezelden yaralı ozanın bağrı

Sevgisiz koyup milleti
Yarsız edenler utansın
Vermeyip temiz niğmeti
Arsız edenler utansın

Kendileri yeyip doyup

Yer yüzün den öfke kini
Yollar alsın kalksın gitsin
Sevgisiz bu günü dünü
Kullar alsın kaksın gitsin

Elini uzat elime