Ben senin şehrinde yaşıyorum
Mahzun.
Ben senin şehrinde
Sana hasret.
Geceler seni çağırıyor bana
Geceler seni yaşatıyor
Yalnızlık bir sızı ta derinlerde,
Kalbe saplanmış bir mızrak,
Çekilmez çile yalnızlık.
Dokunsan ağlamaklı bir çocuk yüreği,
Gün batar karanlık çöker ya,
Gecenin bir yarısı,
Yine bir yol ayrımı,
Yaşlar dökülmekle dökülmemek arası,
Gözler kan çanağı,
Karanlıktan utanırcasına ürkek,
Yürek dağlanmış
Ne zaman başımı yastığa koyup,
Gözlerimi tavana diksem,
Acı bir tebessüm çöreklenir yüzüme,
Binbir sual düşer aklıma,
Neden..? Neden der neden....?
Seni sensiz yaşamak neden?
Ben her bahar ásik olmam
ama her bahar gitmek isterim.
Gittigim olmadi hiç.
Ama olsun... Istemek de güzel.
Önümde ağır bir kapı,
ardımda okyanus var
Ve gidiyorsun…….
Daha üç gün evvel,
Yolunu gözlerken,
Yine burada beklerken,
Şimdi gidiyorsun.
Ve ben….
Hayatında hep varım ama dışında,
Vazgeçmiyorsun belki ama emin de değilsin,
Nihayetinde ben bir yalanım sende,
Tıpkı hayattaki yerim gibi…
Bazen yüreğindeki sızıyım,
Bir hüzün bulutudur gökyüzünde dolaşan,
Sanki gidişine hüzünlenmiş gökyüzü….
Rüzgar ıslık çalar penceremde,
Ayrılığın şarkısıdır çalan usul usul….
işte gitti bak kocaman üc onluk
farkına bile varamadan...
ilki zaten ne oldugunu
kim oldugunu bilemeden geciverdi.
durlarla, yapmalarla ve yasaklarla,
Yine bir gece yarısı, seniz,
Dışarısı soğuk, karanlık ve puslu,
Semada yıldızlar belli belirsiz,
Genzi yakan bir kömür kokusu…
Nereye bakacağını şaşırmış gözler
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!