Çilenin bağrına yapışmış hayat
Çekilen ağlardan sızar geceler
Uzayan fasılda tümceler yitik
Saf kinin misali acır heceler
Vefası sağlamdır karanlıklara
Aklara bir meyil onu kül eder
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Güzel, farklı bir vurgu.İmgelerde çok farklı.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta