HALEPÇE’YE AĞIT
Ne desem,nereden başlasam ki?
Haberlerden, haberdar olmak için girdiğim bir kaç haber sitesine 19 yıl önce katledilen, yakıp yok edilen, gerçek sayısını Allah’tan başka kimsenin bilmediği,bilmek istemediği, Halepçe mazlumlarının yürek yakan resimleri konmuş.
Yanına yazılanları okuyamıyorum.Gözlerim resimlere kilitlenmiş vaziyette hıçkırıyorum.
Bir ağaç.Belli ki kimyasal maddelerden kavrulmuş. Yaprakları,yeşil görünse de, aşağı doğru kendilerini bırakmış,sarkmışlar.Kimileride yere toprağa dökülmüş.Tıpkı yerde hemen altında yatan bebeklerin gevşekçe yanına düşmüş cılız kolları gibi.
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta