Bir halkın sessiz çığlıkları,
Çocukların gülüşleri, umutları,
Tarihin derinliklerine gömülürken...
Uzakta kulağıma, acı bir ağıt geliyor.
“Lori lori lorikamın” Halepçe’ye ağlıyordu.
Ölümün çaresizliği, yüreğimi dağlıyor.
Cehennemin diğer adıydı Halepçe...
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta