Bir halkın sessiz çığlıkları,
Çocukların gülüşleri, umutları,
Tarihin derinliklerine gömülürken...
Uzakta kulağıma, acı bir ağıt geliyor.
“Lori lori lorikamın” Halepçe’ye ağlıyordu.
Ölümün çaresizliği, yüreğimi dağlıyor.
Cehennemin diğer adıydı Halepçe...
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta