Dağların başı dumanlıydı.
insanın başı gamlı.
Halbuki kafa kağıtlarında
kayda düşülmüyordu,
insanın yığınlar içindeki yalnızlığı.
sahip çıkılmalıydı,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




yüreğine sağlık.canım çok güzel bşiir . kalemin daim olsun .tam puanımla kutluyorum.+10
'yüreğinize sağlık...tebriklerimi , güzel şiirinize gönderiyorum...selam ve sevgilerimle.... Erol Şahna'
şimdi biliyor mu merak ettim...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta