Halamın Hikayesi Hüzünlü
Halamın hikayesi hüzünlü
Halamın hikayesi yıldızlı
Gurur veriyor bana
Halamın hikayesinde asil bir hüzün...
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




keşke bir çoçuğu olsaydı HAKKIN işine kimse karışamaz tebrikler
Bazı insanların çocukları olsa da yok gibidir. Hayırsızdır. Bazıları ise hiç çocukları olmamasına rağmen ne çok manevi çocukları vardı onları ana baba gibi seven... Bakın... Siz sanki çocuğu gibi üzülüyorsunuz onun için.İşte kanıtı değil mi?..
Kutluyorum bu duygu seli şiirinizi ve sizi Hadi bey. Nicelerine...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta