Bir sokak var, her sabah adını fısıldıyor,
Bir deniz gözlerini hatırlıyor durmadan.
Ben susuyorum; çünkü konuşsam
yağmur başlıyor şehirde.
Bir martı geçiyor penceremden,
belki senin sesin, belki rüzgâr.
Bir fincan kahve soğuyor masada,
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta