Hala 'O' Şiiri - Elif Akçasarı

Neler söylüyor şu içim, bir duysan..
Bir duysam.
Ben bile çözemiyorum artık ne söylediğini, ne istediğini.
Seni istiyor o belli lakin, hangi hakla?
Sen sevgilinin kolundayken, parmağında yüzüğünü taşırken, hangi sıfatla..
Beni birden bırakmayacaktın, alışmam lazımdı sensizliğin görünen yüzüne.
Şimdiyse yüzüm gözüm bulaştı sensizliğe, en dibe kadar çöktüm.
Elimi çıkarsam kolum kalıyor, kolumu çıkarsam kalbim..
Çıkamıyorum, kurtulamıyorum sensizliğin dibinden.
Ve aşina olduğum bir sessizlik birden, sarıveriyor dört yanımı.
Duvarlarım sessizliğinden yıkıldı, resimlerde yüzümü göremiyorum sensizlikten.
İçim gidiyor..
Bir özlem ki, sorma.
Çünkü sorarsan anlatmaya başlarım.
Mahvederim seni sensizliğinle.
Etrafı görebilmek için mumlar yakıyorum, avuclarımda eriyor.
Sigara yakıyorum, ciğerlerim aydınlanıyor ama etraf hala karanlık..
Bir önemide yok zaten.
Sigaram yansın yeter.
Sende yan!
Benim için..
Yada onun için, yada ne bileyim diğerleri için.
Kaç tane kalbin vardı?
Hangisi, kim için atıyordu!
Sadece birini istedim..
O bile değil, sadece dudaklarının arasından adım çıksa yeterdi.
Çünkü böyle bir anlamı yok. İnsanlar bana seslendiğinde bakmıyorum bile.
Onlar benim için yok. Sen gelene kadar benim için hiç birşey yok.
Böyle ölüp gideceğim desene.
Belki dar bir sokakta, belki küçük dağları yaratmış bir pezevengin yatağında.
Öyle insanlar tanıdım ki senden sonra..
İtiraf edeyim yaptığım her hatada senin arkana sığınıyorum.
Onun yüzünden bu haldeyim, o beni böyle yaptı diyorum.
İnsanlar soruyor o kim?
Seni gösteremiyorum, bunu ben istedim.
Seninle kirlenmeyi ben istedim.
Herkes kendi kaderini yaşarmış ya, kaderide sikeyim.
İşte böyle deyincede bana terbiyesiz diyorlar.
Ne yapayım ben şimdi?
Kadınlara şeytan gözüyle bakılan bir dünyada melek kanatlarını taksam ne olur?
Sikip atarlar o kanatlarıda.
Uçamazsın, çakılır kalırsın olduğun yere.
Anca bir sigara daha yakarsın.
Sonra bir tane daha, sonra..
Kırmızı gözüne güzel gözükmeye başlar, topuklu ayakkabıların olur yeni yeni..
Sokakları merak edersin, bu insanlar ne yapıyor?
Sonra sende onlardan biri olursun, sabah yanında uyandığın adamı hatırlamazsın mesela.
Gece onunla uyumazsın ama sabah onunla uyanırsın..
Duş almak istersin, evine gidersin..
Evin bile yabancı gelir sana, utanırsın yavaş yavaş.
Belkide ağlarsın, tabi hala ağlayacak kadar masumsan.
Biri gelir gözyaşlarını siler, seni sevdiğini söyler, saçlarını okşar.
Ama hala aklında O vardır.
Biriyle evlenirsin, çocuğun olur, saatlerce izlersin.
Hala aklında O vardır..
Biriyle yatarsın,sonra biriyle daha, sonra başka biriyle daha..
Hala aklında...
Olamaz arkadaş!
Doğru olan bu değil!
Eğer hala öyleyse hiç durma git at kendini zaten.
Eğer hala o varsa aklında, eğer onun yüzünden kirlendiysen bu kadar ve kirlendiğin için
sana orospu diyorlarsa, git kes bileklerini falan ne bileyim.
Çünkü sen yaşadığın sürece hiç kimsenin anlayamayacağı şeyler var.
Hiç bir kadın kirlendiği için orospu olmaz, kirlendiği için büyümüş olur.
Ne için bu savaş? ..
Hadi git öl.
Hala aklında o varsa, git öl..
Çünkü o oradan asla çıkmayacak.