Şu sıralar mutsuzum hemde ciddi mânâda,
Yüzümü gülümseten onlarca şey varken,
Birşey bulup takılı kaldım, kalıyorum hâlâda.
Bazen takvim yaprağı, bazen duvarda bir yazı,
Hüzüne boğmaya yetiyor berni,
Gönül zaten astım, boğulmaya dünden razı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta