İnsanın bir aklı var, boş şeylerle karışır
Bazen hülyaya dalar, gelecekle yarışır
Sonra gerçeği anlar, kader ile barışır
İhtiyarlık belirdi, hala anlayamadık...
Gece gündüz ağlarım, bu dünya geçti bizden
Boşa geçti bu ömrüm, hep üzüntüm bu yüzden
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta