gönül cam kırıklarını eze eze yürüdü
kanadı ilkin oluk oluk,kabuk bağladı sonra
yapraklarını döktü gönül bir bir
sılada gurbeti yığınlar arasında yalnızlığı gördü
umut bir kelimeden ibaret
zamansa geçmek bilmeyen bir esaret
dost bildiğin omuzlar el olmuştu
Merhametsiz karanlık içindeyim
Ne zaman güneş doğacak bilmiyorum
Mavi denizlere mor dağlara karşı
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum
Devamını Oku
Ne zaman güneş doğacak bilmiyorum
Mavi denizlere mor dağlara karşı
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta