gönül cam kırıklarını eze eze yürüdü
kanadı ilkin oluk oluk,kabuk bağladı sonra
yapraklarını döktü gönül bir bir
sılada gurbeti yığınlar arasında yalnızlığı gördü
umut bir kelimeden ibaret
zamansa geçmek bilmeyen bir esaret
dost bildiğin omuzlar el olmuştu
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta