Derdiyle dertlenmedi kimse hâl’ini,
Dert bildi herkes kâl’ini.
Eyledi kâl’i, anlattı ahvâli,
Söyleyeni, söyleteni dil zannetti.
Ey dil! De hele sen ne der isen,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta