Sığındığım sisli bulvarda sürünürken adımlarım.
İlla ellerim yırtık cebimde.
Ve hiç bakmadan gökyüzüne.
Oysa yürek yangını hisler tufanı bir sevdanın öfkesi.
Yahut bir kırılgan duruştur.
Bu sürüklenişim vitrinler önünde.
Senden hesap sormayacağım!
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta