İnlerini çoktan boşalttı kurtlar,
Tarumar etmekteler zihnimin bahçelerini,
Yeniden dikilmekte karşımıza putlar,
Zaptediyorlar en kutsal mabetleri.
İnsanın kendine yakıştıramadığını,
Tescilliyor yine bir insan,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta