Yalnızlık sisler dağı
Çöküverir omuzlarına canın.
Toprak rengi, silik gölge
İnsan kah yokuş aşağı kah yokuş yukarı.
Bir yerlerde ismi yitik bir acı.
Acıların rengi, sesi, dokusu en çokta sessizliği aynı.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman



