I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
İnsan neler öğreniyor günü gelince,
Açlığı ve tokluğu
Gün gelip itimat ettiği herkese
İtimat ettiğine dair yaşadığı pişmanlığı
Öğreniyor hayat öğretmeniyle.........aynen cok haklisiniz bu güzel anlatimlarinizla!kutlarim sizi...yakup icik almanya
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta