Gönül denen dünyada seyyah-ı âlemleriz
Menzilimiz muhabbet; rotamız aşktır bizim
Durmadan, yorulmadan 'aşk' yazan kalemleriz
Her ânımız musiki; notamız aşktır bizim
Sevdâmıza göredir kabûlümüz-reddimiz
Tâ ervâh-ı ezelde bildirilmiş haddimiz
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta