Yırtıp geçiyorum sensizliğin karanlığını,
Hiç hesaba katmıyorum yarınımı
Yoluna serdiğim en güzel yıllarımı
Eskiyen zamanla yokluğun çürüttü gençliğimi
Soğutup soğutup içiyorum dertlerimi
Hiçbir nefret söküp almadı içimde ki sevgimi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Güzel şiirinden dolayı Sayın AVŞAR'ı kutluyorum.
Erdemle.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta