Haklılık yük olurmuş insana
Hakkı söylemek haksız yaparmış insanı kimi zaman
Gün sonu vicdan azabı çeken yine haklılık hastalığına müptela olanmış
Bazen sevgi kifayetsiz kalırmış
Meğer marifet karşındakini anlama sanatıymış
Beni sen anla istiyorum
Anladığını yüzünde görmek haykırmak istiyorum
Sana müptela olduğumu fotoğraflarına sonsuz satırlar yazmak istediğimde anlıyorum
Seni hep fotoğraf lardaki gibi yâd etmek istiyorum
Ama unutuyorum ki dünya dönüyor hayat an be an geçiyor
Geceler gündüzleri kovalıyor
Herşey birbirini takip eden değişikliklere düçar olmuşken
Senin de değiştiğini anlamak zorunda kalıyorum
Ve susuyorum
Susuyorum ki herşey ayyuka çıksın zihnimde
Varmıyım gönlünün en derinliklerinde
Belki deva olur derdime...
Kayıt Tarihi : 3.5.2025 15:44:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!