Müthiş bir diş sancısıyla uyanmak gibiydi her şey
Çaresizdim, güçsüzdüm, perişandım, sensizdim artık,
Hayatın en ağır sillesi suratıma inmişti.
Tarifi zor bir yangın, tarifi zor bir acı çökmüştü üstüme
Sanki, dökümcüler potalarındaki su gibi akan demir dökmüşlerdi yüreğime
O son cümle, ne ses bırakmıştı bende, ne de nefes
Kulaklarımdaki sesini siliyordu başımdaki uğultu
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta