Hakkındır Şiiri - Mehmet Habip Güney

Nefesime kinliyim,
kulak kabartısı aşk.
Şiirlerim her zaman biraz topaldır,
biraz da tutsak.
Ben o değilim!
Her şeyi kaybedebilirdim,
burnumda sürekli gezen Şirince kokuyuda;
ama seni asla.
Biliyorum, dünyada en çok sana gereğim.
Artık almıyormuşsun bile adımı
kalbinin ara sokaklarına;
hakkındır...

İşte oradasın!
Uzatsam ellerimi,
tutarım tebessümünden.
İçimde unutuldukça hatırlar.
Ellerimde son kalan gözlerinsiz veda.
Dillerinde apaçık kurtuluş, sevda çağrıları.
Daha da net, gölgeler arasında gezindiğim;
Peşinden gittiğim zihnimin kör putlarıyla,
ikiye ayırdığın denizinde boğmak beni
hakkındır...

Mehmet Habip Güney