Hakkın Sessiz Kullarına Şiiri - Erdal Ba ...

Hakkın sessiz kullarına hürmet ile eğildim,
Bir ceylânın ürkek gözlerinde merhameti gördüm.
Zulmet çökse de âleme, gönlümde bir sır bildim:
Adaletin en saf hâli, incitmeyen elmiş meğer.

Bir kuş kanadı titrerken, arşa çıkar niyazı,
Bir yetim nefes gibi, dokunur kalbe her âhı.
Kimse duymaz sanma dilsiz canların avâzını?
Unutma,sorulur birgün senden,bunların hesabı.

“Yeryüzündekine rahmet ol ki semâdan rahmet insin,”

Diye fısıldar gönlüme kadim bir ilâhî nida.
Bir serçenin ürperişi bile günahı büyütür;
Kim dokunur merhamete, o dokunur Hakk’a.
Emanettir her varlık, her nefes bir hak üzere,
Gönülsüz bir tek vuruş, yazgıya kara leke.

Ey insan, kudret sende sanma
Yük sende aslında; hiç bir cana kıyma
Sessiz canların duası, tutar gök kapılarını.
Bil ki adalet başlar bir serçenin kanadında,
Ve merhamet en büyük imtihanıdır insanda.